آیا مدیران و رهبران باید احساسات خودشون رو نشون بدن؟

مدیریت کسب و کار - نویسنده : حسام اسعدی - ارسال شده در

چی شد که این سوال به دهن من رسید؟

چند روز پیش بود که روز های سختی رو سر کار می گذرونم اما من یک رفتار ثابت برای خودم دارم و همیشه دارم لبخند می زنم یا می خندم و سایرین رو می خندونم. تا اینکه مرز کار به اینجایی رسید که در درون من هم به شدت از مسائلی که پیش اومده بود ناراحت بودم و می دونستم خبرش تا چند روز آینده به گوش همه ی تیم میرسه. اما من همیشه این طرز تفکر رو داشتم که اگر یک تیمی داری که فکر می کنن که باید از روزی ترسید که تو هم دیگه کم بیاری، نباید احساسات منفی خودت رو نشون بدی.

برای همین باز هم با همون فرمون جلو میرفتم. به سراغ پارتنرم رفتم و بهش گفتم که همچین شرایطی پیش اومده و نمی تونم بروز بدم. با اینکه همه فکر می کنن این اوضاع برای من مهم نیست اما در درون خیلی مهمه. برامون این سوال پیش اومد که آیا واقعاً پنهان کردن احساسات کار درستی هست یا نه؟ به همین خاطر قرار رو بر این گذاشتم که برای مقاله بعدی برم و روی این سوال تحقیق کنم.

جواب کوتاه برای تنبل ها:

نتیجه ی تحقیق این شد که به زبان ساده و به صورت ساده اگر بخوایم به این سوال جواب بدیم جواب میشه: نه. بهتره که نشون ندی احساساتت رو.

اما این جواب یک اما هم داره و اون زمانی هست که لازم باشه.

جواب بلند برای آنها که تلاش می کنند:

۵ عامل بزرگ شخصیت

در علم روانشناسی ما موضوعی رو داریم به اسم “۵ عامل بزرگ شخصیت” (The Big Five Personality Traits) افراد بر اساس شخصیت و رفتار خودشون هر کدام دارای یکی از این ۵ صفت شخصیتی اصلی هستند. یکی از این ۵ شخصیت اصلی یکی نوروتیسیزم یا همون روان رنجوری هست. افرادی که این صفت رو دارند صفت هایی از جمله، بد خلقی، نگرانی و اضطراب، حسادت رو معمولا همراه خودشون دارند. افرادی که این صفت شخصیتی بنیادین رو دارن، به صورت عمومی امکان اینکه بتونن رهبر و یا مدیر خوبی بشن رو ندارن. در نقطه مقابل، افرادی که شخصیت و احساسات متعالی رو دارند می تونن مدیران و رهبران خوبی باشند.

برای اینکه بتونیم راحت تر این مساله رو درک کنیم می تونیم از یک مثال در ابعاد بزرگ استفاده کنیم. کمپین های انتخابات ریاست جمهوری رو درنظر بگیرین:

فردی که در یک مناظره انتخاباتی نتونه احساسات خودش رو کنترل کنه و از خودش ضعف نشون بده در ضمیر ناخودآگاه افراد یک آدم ضعیف دیده میشه. فردی که عصبانی میشه و فریاد میزنه و کنترل خودش رو از دست میده به عنوان فردی غیر متعادل و غیر قابل اعتماد دیده میشه. حالا شاید بپرسید که چرا گاهی اوقات افراد فردی عصبی رو به عنوان رهبر خودشون انتخاب می کنن؟ در همین زمینه تحقیقات نشون می ده افراد عصبانی احتمال بیشتری میره که افراد عصبانی رو به عنوان رهبر خودشون انتخاب کنن. به عتوان مثال، گِرِت ویلدرز در هلند.

در سوی دیگه این سوال پیش میاد که آیا باید احساسات مثبت رو نشون داد یا نه؟ احساسات مثبت را نشون دادن مثل خوشحالی باعث می شه افراد این حس رو داشته باشند که فرد مقابل اعتماد به نفس بالایی داره و قابل اتکا هست. البته نشون دادن احساسات مثبت برای چیزهای ساده نیز در ذهن ما این حس رو ایجاد می کنه که فرد سطح انتظارات پایینی داره. به صورت کلی ما انسانها در ضمیر ناخود آگاه خودمون موجودات قضاوت کننده ای هستیم.

افراد در تیم ها در زمان های بحران به رهبر و مدیران خودشون به این امید روی میارن که بتونن این حس رو دریافت کنن که همه چیز به سمت خوب شدن پیش می ره و شرایط بحرانی پیش اومده قابل کنترل هست و اگر خلاف این رو ببینن اعتماد خودشون رو به مدیرشون از دست میدن.

برچسب ها : ,

حسام اسعدی

رشته تحصیلیم میکروبیولوژی بود اما خیلی زود به سمت حوزه مدیریت جذب شدم و الان بیشتر از دو ساله که مدیریت پروژه و مدیریت تیم پروژه شرکت اینتورک رو به عهده دارم. علاقه زیادی دارم که تجربیاتی که توی این چند سال به دست آوردم رو با دیگران به اشتراک بزارم.

درباره این مطلب دیدگاهی بنویسید...

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز با * علامت‌گذاری شده‌اند.

ارزیابی با استفاده از ابزار SWOT

مدیریت پروژه - ۲۱ مهر ۱۳۹۷

عضویت در خبرنامه

ایمیل شما برای هیچ منظور دیگری استفاده نخواهد شد !